چه بر سر مجموعه بازی‌های Ninja Gaiden آمده است؟

احتمالا دنیای بازی‌های ویدئویی برای بازیکنان کلاسیک و مسن‌تر، کمی عجیب و غریب شده است. آن‌ها به برخی از فرانچایز‌ها عادت کرده اند. به عنوان مثال این که هر چند وقت یک بار یک Resident Evil سخت و ترسناک بازی کنند یا سری به دنیای جذاب و منحصر به فرد Final Fantasy بزنند، یکی از قاعده‌های زندگی آن‌ها است. سری بازی Ninja Gaiden هم یکی از همین قواعد و عادت‌ها است؛ اما غمناک است که بیش از 5 سال، هیچ خبری از این فرانچایز محبوب و دوست داشتنی، وجود ندارد. خیلی از ما منتظر این هستیم که از ریو هایابوسای (Ryu Hayabusa) افسانه‌ای در صفحه نمایشگر کامپیوتر، تلویزیون یا موبایل‌های‌مان چیزی ببینیم اما ظاهرا تکمو کویی (Tecmo Koei) ناشر و صاحب امتیاز این بازی قصد ندارد یک بار دیگر نینجای همه فن حریف خود را به میدان مبارزه بکشاند.

ظهور ریو هایابوسا از اواخر دهه 80 میلادی آغاز شد. اولین نسخه Ninja Gaiden در سال 1988 میلادی برای پلتفرم آرکید در کشور ژاپن منتشر شد.

ظهور ریو هایابوسا از اواخر دهه 80 میلادی آغاز شد. اولین نسخه Ninja Gaiden در سال 1988 میلادی برای پلتفرم آرکید در کشور ژاپن منتشر شد. استقبال فوق‌العاده ژاپنی‌ها از این بازی، شرکت تکمو را مجاب به ساخت نسخه کامل‌تری برای کنسول NES کرد. این بازی یک سال بعد در ایالات متحده آمریکا و بعد هم در اروپا منتشر شد. شاید کمتر کسی در آن زمان انتظار داشت که اروپایی‌ها از بازی که حتی محتوایش هم ژاپنی است، استقبال کنند؛ اما اولین بازی از سری بازی Ninja Gaiden در کشور‌های غربی غوغا به پا کرد. از همان مقطع بود که تکمو با شناخت صحیح از علایق بازار جهانی، خود را در مسیر رستگاری قرار داد. میلیون‌ها جوان اروپایی و آمریکایی، مشتاقانه درگیر مبارزات سخت و نفس‌گیر ریو هایابوسا شدند. واقعیت این است که بازی‌ها قدیمی خیلی سخت‌تر و چالش برانگیزتر از بازی‌های مدرن و امروزی بود. نبود فیزیک درست و حسابی، سیستم مبارزات نصفه و نیمه و از همه مهم‌تر، وجود نداشتن چیزی به نام چک‌پوینت یا سیستم ذخیره سازی، طراحی مراحل غیرمنصفانه و غولآخر‌های عجیب و غریب، بسیاری از بازی‌های ویدیویی دهه 80 و 90 میلادی را تبدیل به کابوس بازیکنان آن دوران کرده بود. سری بازی Ninja Gaiden هم بدون تعارف از گل‌های سرسبد بازی‌های سخت دهه 90 میلادی بود اما با این وجود به سبب جذابیت‌های فوق العاده‌ای که داشت، توانسته بود خیلی‌ها را به معنای واقعی کلمه، معتادِ خود کند!

به همین دلیل است تا به امروز هم بسیاری از بازیکنان کلاسیک بی‌صبرانه در انتظار یک نسخه باکیفیت و جذاب از این بازی هستند.

اولین سه گانه Ninja Gaiden برای کنسول NES عرضه شده بود. ساخت و نشر این بازی به عهده تکمو (Tecmo) بود و آخرین نسخه آن در سال 1991 میلادی به بازار ایالات متحده آمریکا راه پیدا کرد. این سه گانه جذاب در حدی در خاطرات بازیکنان کلاسیک نقش بسته است که خیلی از آن‌ها، از تیم نینجا و تکمو کویی خواستار ساخت نسخه‌ی بازسازی شده‌ی (Remake) آن شده اند. بسیاری هم به دلیل سرنوشت نه چندان درخشان سری بازی Ninja Gaiden به امید ریبوت این فرانچایز به انتظار نشسته اند. باید اعتراف کرد که این فرانچایز هر چه دارد از کیفیت و محبوبیت اولین سه گانه Ninja Gaiden دارد. موفقیت‌های نسخه‌های مختلف این بازی، مستقیما به عناصر این سه گانه بستگی داشت؛ حتی فروش این بازی مدیون اسمی بود که این سه گانه در اوایل دهه 90 میلادی بر سر زبان‌ها انداخته بود؛ اما چیزی که امروزه از این سری بازی می‌بینیم، شباهت چندانی به شکوه و قدرت و محبوبیت دهه 90 ندارد. سوال اینجاست که چه چیزی باعث شده که چنین بلایی سر این فرانچایز بیاید؟ برای سری بازی Ninja Gaiden چه اتفاقی افتاده است؟

همان طور که اشاره شد، اولین سه گانه بازی Ninja Gaiden در انحصار کنسول خاطرانگیز NES باقی ماند (البته بعد‌ها این سه گانه برای کنسول‌های Wii و 3DS عرضه شد). این در حالی بود که جدی‌ترین رقیب آن روز‌های نینتندو، یعنی شرکت سگا (Sega) بابت نداشتن چند بازی محبوب مانند سری بازی Ninja Gaiden برای کنسول‌های خود، به شدت احساس خطر می‌کرد. از این رو، دو شرکت ژاپنی سگا و تکمو برای ساخت دو نسخه از بازی Ninja Gaiden برای کنسول‌های سگا، به توافق رسیدند. به همین دلیل نسخه‌ی جدیدی از این بازی برای کنسول دستی Game Gear و یک نسخه‌ی دیگر برای کنسول Master System عرضه شد. این دو بازی، با استفاده از عناصر سه گانه‌ای که برای NES عرضه شده بود و اصالت سری بازی Ninja Gaiden توانست موفقیت‌های نسخه قبلی را تکرار کند و نام ریو هایابوسا را به عنوان یک قهرمان محبوب بین بازیکنان قدیمی و کلاسیک، مطرح سازد. از طرفی دیگر، حالا هم طرفداران کنسول‌های نینتندو و هم طرفداران کنسول‌های سگا، به بازی Ninja Gaiden علاقه مند شده بودند و این یک سرنوشت رویایی را پیش روی تکمو و این فرانچایز قرار داده بود.

نکته‌ی جالب‌تر این بود که قرار بود نسخه‌های جدیدی از بازی Ninja Gaiden برای کنسول پرطرفدار سگا مگا درایور (یا همان Sega Genesis) توسعه داده شود اما بدون هیچ دلیل قانع کننده‌ای، در سکوت کامل خبری و ابهام فراوان، ساخت و عرضه این بازی‌ها به طور کلی لغو شد. هر چند شرکت سگا خیلی هم حسرت عدم عرضه این بازی برای کنسول سگا مگا درایو را نخورد؛ چرا که یک IP جذاب که به نوعی رقیب سری بازی Ninja Gaiden هم به حساب می‌آمد، به صورت انحصاری برای سگا مگا درایو، گیم گیر و سگا ساترن عرضه شد. این IP که Shinobi نام داشت، توانست به یکی از محبوب‌ترین بازی‌های آن دوران تبدیل شود و بسیاری را مجاب به خرید کنسول‌های سگا کند. در طول این سال‌ها، تنها نینجا محبوب دنیای بازی‌های ویدئویی، قهرمان سری بازی Shinobi یعنی جو موساشی (Joe Musashi) بود. بیشتر از ده سال می‌شد که هیچ خبری از نام Ninja Gaiden وجود نداشت. در سال 2004 میلادی، نسخه‌ای کاملا متفاوت از سری بازی Ninja Gaiden معرفی شد. این بازی که کاملا مدرن شده بود و تفاوتش با نسخه‌های کلاسیک Ninja Gaiden از زمین تا سمان(!) بود، به صورت انحصاری برای کنسول ایکس‌باکس منتشر شد. شاید بعد از سه گانه‌ای که در اوایل دهه 90 میلادی منتشر شده بود، این بازی مسئولیت خیلی سنگینی را روی دوش خود می‌کشید؛ چرا که وظیفه‌ی معرفی ریو هایابوسا و سری بازی Ninja Gaiden به بازیکنان نسل جدید را به عهده داشت و توانست به بهترین نحو ممکن این کار را انجام دهد. این بازی با احترام به اتمسفر و برخی از عناصر و مکانیک‌های نسخه‌های کلاسیک، موفق شد تحسین بسیاری از منتقدان را نسبت به خود برانگیزد و یک بار دیگر نام خود را به عنوان یکی از جذاب‌ترین بازی‌های شرقی و هک اند اسلش آن مقطع زمانی، مطرح کند.

تا سال 2007 میلادی، بازی Ninja Gaiden Black برای کنسول ایکس‌باکس و بازی Ninja Gaiden Sigma برای کنسول پلی‌استیشن 3 عرضه شد. تمامی این نسخه‌ها در برآورده کردن انتظارات موفق ظاهر شدند و همه را به داشتن یک بازی هک اند اسلش فوق العاده و چالش برانگیز، تا سالیان سال، امیدوار کرد. بعد از عرضه بازی‌های Ninja Gaiden II و Ninja Gaiden Sigma 2، نوبت به عرضه قسمت سوم Ninja Gaiden مدرن رسید. در ماه مارس سال 2012 میلادی (مصادف با اسفند ماه 90) بازی Ninja Gaiden 3 برای کنسول‌های ایکس‌باکس 360 و پلی‌استیشن 3 عرضه شد. چند ماه بعد هم نسخه‌ی کامل‌تری از این بازی با پسوند Razor's Edge برای کنسول Wii U منتشر شد. متاسفانه این بازی که توسط تیم نینجا (Team Ninja) ساخته شده بود، تا حد ممکن برای ابهت نام Ninja Gaiden آبروریزی به بار آورد. به عبارتی دیگر، هر چه تکمو در طول دو دهه کاشت را تیم نینجا (این استودیو از زیرمجموعه‌های تکمو کویی به شمار می‌آید) به باد داد. البته این بازی هم دارای مراحل جذاب و مبارزات هیجان انگیزی بود و برای نسل جدید بازیکنان، تجربه‌ای متفاوت و حتی دلچسب را به ارمغان آورد اما برای Ninja Gaidenباز‌های کلاسیک و همچنین منتقدان، Ninja Gaiden 3 بیشتر شبیه به یک کابوس بود. خیلی‌ها انتظار داشتند تا گوشه‌ای از آن همه چالش و سختی که در طول دو دهه با ریو هایابوسا تجربه کرده بودند را در این بازی هم ببینند اما Ninja Gaiden 3 یک بازی ساده با سیستم مبارزاتی ساده برای این دسته از بازیکنان بود. این بازی نه تنها دیدگاه خیلی‌ها را نسبت به نام سری بازی Ninja Gaiden خراب کرد، بلکه باعث ایجاد تغییرات بزرگی در نفرات استودیو تیم نینجا شد. پس از این که این سرنوشت وحشتناک گریبان‌گیر Ninja Gaiden شد، کویی تکمو تصمیم گرفت تا نسخه‌ای کاملا متفاوت و جدید از سری بازی Ninja Gaiden را توسعه دهد. اتفاقات تلخ و نقد‌‌های منفی تا مدت‌های زیادی از این IP دور نشده بود و به همین دلیل، کویی تکمو تصمیم گرفت تا با یک استودیو جدید کار کند. شاید انتخاب یک استودیوی جدید برای توسعه این بازی، تصمیم درستی بود اما انتخاب اسپارک آنلیمیتد (Spark Unlimited) به عنوان استودیو سازنده، به هیچ وجه نمی‌توانست تصمیم درستی باشد. یک نگاه گذرا به کارنامه این استودیو آمریکایی، به راحتی می‌توان متوجه شد که هر بازی که به دست این استودیو افتاده است، به سرنوشت تلخی دچار شده است. حتی یک بازی خوب هم در طول این سال‌ها از استودیو اسپارک خارج نشده است!

بازی Yaiba: Ninja Gaiden Z، جدیدترین و آخرین نسخه از سری بازی Ninja Gaiden در ماه مارس 2014 میلادی (مصادف با اسفند ماه 92) برای پلتفرم‌های ایکس‌باکس 360، پلی‌استیشن 3 و رایانه‌های شخصی منتشر شد. احتمالا تنها پیامی که بازی بازی Yaiba: Ninja Gaiden Z به همراه آورد، این بود که این فرانچایز می‌تواند ضعیف‌‌تر و بدتر از Ninja Gaiden 3 باشد. همان طور که انتظار می‌رفت، این بازی به لطف سازندگان آن، به یک فاجعه تمام عیار بدل شد و خیلی‌ها را بیش از پیش، ناامید کرد.

اگر از هر لحاظ به بازی Yaiba: Ninja Gaiden Z نقد وارد کنیم، کار درستی را انجام داده ایم. داستان این بازی کاملا سطحی بود اما بدتر از آن، این بود که این بار نه قهرمان قصه ما ریو هایابوسا بود، نه اتمسفر بازی ارتباطی با سری بازی Ninja Gaiden داشت. واقعا چطور به ذهن سازندگان رسید که ما در جدیدترین نسخه Ninja Gaiden، دنیا را از شر زامبی‌ها نجات دهیم؟ پایه و اساس این بازی از هر نظر تحت شعاع افکار غلط سازندگان آن قرار گرفته بود و همینن مسئله باعث شد تا حتی اندک نقاط قوت این بازی، به چشم نیاید.

به رغم این که بازی Yaiba: Ninja Gaiden Z در سال 2014 میلادی عرضه شده بود، اما گرافیکی در حد و اندازه‌های کنسول پلی‌استیشن 2 را به معرض نمایش گذاشت. بدون هیچ گونه اغراقی، باید اعتراف کرد که برخی از بازی‌های پلی‌استیشن 2 یا ایکس‌باکس، گرافیک بهتری از این بازی داشتند. خلاصه این بازی در حد بد بود که به شهرت خیلی زیادی رسید و توانست نام خود را در لیست بدترین بازی‌های تاریخ تا سال 2014 از دیدگاه سایت GamesRadar، قرار دهد.

طی چند سال اخیر، مصاحبه‌ها و پرسش و پاسخ‌های زیادی با مسئولان تیم نینجا و تکمو کویی انجام شده است. تا به امروز، هیچ یک از این نفرات اشاره‌ای به از بین رفتن سری بازی Ninja Gaiden نکرده‌اند. همه آن‌ها به شهرت این سری و قهرمان آن، واقف هستند و از هر نظر، بعید به نظر می‌رسد که بخواهند با این سری بازی خداحافظی کنند. حتی چند مرتبه‌ای هم صحبت‌هایی مبنی بر بازگشت به موقع Ninja Gaiden انجام شده است اما سوال اینجاست که دقیقا چه زمانی، موقع مناسبی برای دیدار دوباره با ریو هایابوسا در سری بازی Ninja Gaiden است؟

من فکر می‌کنم که پس از گذشت این همه سال، وقت آن رسیده است تا تکمو کویی یک رونمایی غیرمنتظره از نسخه‌ی جدید سری بازی Ninja Gaiden داشته باشد. این که در حدود 5 سال این بازی در سکوت خبری کامل به سر برده است، تا حد زیادی توانسته خیلی‌ها را تشنه خود کند. از طرفی دیگر، هر چند فاجعه بودن دو نسخه آخر بازی Ninja Gaiden محرز است، اما هنوز سری بازی Ninja Gaiden یک نام قابل احترام و محبوب در عرصه بازی‌های ویدیویی به حساب می‌آی. پس از بازی Ninja Gaiden 3، ریو هایابوسا را در دو سه بازی دیگر دیده ایم. بنابراین می‌توان متوجه شد که ریو هایابوسای افسانه‌ای هنوز هم یک نینجای محبوب در دنیای بازی‌های ویدیویی است. به این سکوت تکمو کویی در رابطه با این فرانچایز باید احترام گذاشت و آن را تصمیم درست و منطقی شمرد اما شاید کم کم، وقت آن رسیده باشد که یک بار دیگر، مبارزات سخت و نفس‌گیری را با نینجای محبوب‌مان، تجربه کنیم.