هدف جالب آمریکا از بمباران پلاسمایی آسمان

به گزارش کلیک، ارتباطات رادیویی برای انجام بسیاری از عملیات نظامی یک نقطه ضعف به شمار می‌رود چرا که به اندازه کافی طولانی و یا قوی نیست تا بتواند پاسخگوی نیازهای سربازان باشد.

به گزارش نیو ساینتیست (New Scientist)، تشدید کردن (Supercharge) اتمسفر به وسیله منفجر کردن بمب‌های هوایی پلاسمایی که به ماهواره‌های بسیار کوچکی متصل هستند صورت می‌گیرد.

نیروی هوایی آمریکا در توسعه این بمب‌های پلاسمایی درخواست کمک کرده است. این بمب‌ها قرار است به وسیله ماهواره‌های مربعی کوچکی تا اتمسفر حمل شوند و سپس منفجر شوند تا یون‌های خود را آزاد کنند. نیروی هوایی آمریکا با چندین گروه تحقیقاتی همکار می‌کند که هر یک از آن‌ها با طراحی منحصر به فرد خود، بمب های پلاسمایی را تولید می‌کنند.

نخستین مرحله این پروژه تئوری است و نیازمند پژوهشگرانی است که یک روش انتقال و تحویل پلاسمای اتمسفری را تولید کنند. سپس پژوهشگران انتخاب شده دعوت خواهند شد تا پروپوزال خود را در یک اتاقک شبیه ساز مکنده آزمایش کنند و به تدریج به پروازهای اکتشافی برسند.

یکی از گروه‌ها که شامل پژوهشگرانی از دانشگاه درکسل (Drexel University) و علوم عمومی (General Sciences) است، در حال توسعه یک بمب کنترلی است که در آن از یک واکنش شیمیایی برای گرم کردن یک قطعه فلزی به اندازه بیش از نقطه جوش آن استفاده می شود. به محض این که تبخیر صورت بگیرد، این فلز با اکسیژن اتمسفری واکنش می‌دهد تا یک پلاسمای یونیزه شده تشکیل دهد.

پروپوزال دیگری که در حال توسعه توسط پژوهشگران دانشگاه مریلند (University of Maryland) و جامعه انیگ (enig Assosciates) است نیز از تبخیر کردن فلزات جهت ایجاد تشدید اتمسفری استفاده می‌کند. این پروپوزال ویژگی انفجاری شدیدتری دارد و مجموعه‌ای از انفجارهای کوچک را جهت گرم کردن قطعات فلزی به صورت سریع، و در نتیجه تبخیر آن‌ها مورد استفاده قرار می‌دهد. مقدار پلاسمای آزاد شده طی این واکنش نهایی، می‌تواند با تغییر شدت و شکل انفجار، تحت کنترل در بیاید.

با این حال، اگرچه استفاده از بمب‌های پلاسمایی ممکن است مرسوم نباشد و یا حتی در مغایرت با روند عادی و معمول باشد، دانش پشت سر برنامه نیروی هوایی ایالات متحده، صدا است. با رهاسازی بمب‌های پلاسمایی در اتمسفر، نیروی هوایی قادر خواهد بود تا تعداد یون‌های موجود در لایه‌ای از اتمسفر را که به نام یونوسفر شناخته می‌شود، افزایش دهد. یونوسفر از ارتفاع حدود ۶۰ کیلومتری اتمسفر آغاز می‌شود. موج‌های رادیویی حین مسافرتشان در اتمسفر، اثرات متقابلی با این لایه دارند و بنابراین اصلاح کردن این لایه می‌تواند اثر چشمگیری بر ارتباطات رادیویی بگذارد.

سیگنال‌های رادیویی آزاد شده توسط یک منبع زمینی، به سمت بالا حرکت می‌کنند تا زمانی که به یونوسفر برخورد کنند و در یک مدل زیگزاگی به زمین برگردند.

امواج رادیویی که بین یونوسفر و زمین جهش می‌کنند، قادر هستند تا به فاصله‌های دورتری سفر کنند. این اثر که با نام "جهش به عقب" شناخته می شود، توسط گروهی از یون‌ها در یونوسفر تحت تأثیر قرار می‌گیرد. با استفاده از بمب‌های پلاسمایی جهت افزایش تعداد ذرات تقویت شده در اتمسفر، نیروی هوایی ایالات متحده انتظار دارد تا این اثر جهش به عقب را بهبود بخشد و ارتباطات رادیویی را ارتقا بدهد. به عنوان یک اثر جانبی، نیروی هوایی آمریکا اشاره می‌کند که این چگالی در لایه یون‌ها همچنین می‌تواند طوفان‌های خورشیدی را که به سمت زمین می‌آیند، خنثی‌سازی کند. این اتفاق باعث حفاظت از شبکه‌های حساس مانند GPS در مقابل شکست می‌شود.

ایده یونیزه کردن مصنوعی اتمسفر جهت بهبود بخشیدن به ارتباطات رادیویی موضوع جدید نیست و تا کنون در آلاسکا مورد استفاده قرار می گرفته است.

در حال حاضر، برنامه پژوهش فعال فجری فرکانس بالا (The High Frequency Active Auroral Research Program) از آنتن‌های قرار گرفته بر سطح زمین استفاده می‌کند تا یونوسفر را با پرتوافشانی بمباران کنند. پروسه پرتوافشانی پلاسمای بازتاب رادیویی را تولید می‌کند که در بازگشت ، ارتباطات رادیویی را تقویت می‌کند.

ایده بمب پلاسمایی پاسخی است به این برنامه HFAARP و به جای وابستگی به فناوری مستقر بر زمین، توسط اصلاح کردن مستقیم یونوسفر صورت می‌گیرد. با این وجود، بر خلاف قولی که این برنامه داده است، هنوز مشخص نیست که این بمب‌های پلاسمایی به اندازه کافی قدرتمند هستند تا هیچ تغییر چشمگیری در یونیزه کردن اتمسفر ایجاد کنند یا نه.