تایپ کردن از طریق امواج مغز

به گزارش کلیک،تئوری به نام تئوری میمون نامتناهی وجود دارد که در این تئوری این مسئله عنوان می شود که اگر یک میمون به صورت تصادفی کلیدهای ماشین‌تحریر را فشار دهد و این کار را به‌صورت نامتناهی ادامه دهد به‌احتمال‌زیاد (قریب‌به‌یقین) هر متنی را تایپ خواهد کرد؛ مثل آثار کامل ویلیام شکسپیر.

در تعریف بالا مفهوم قریب به یقین یک مفهوم ریاضی است. میمون در این قضیه یک میمون واقعی نیست بلکه کنایه از وسیله‌ای است که یک دنباله از حروف و نشانه‌گذاری‌ها را تا ابد به وجود می‌آورد.

حالا دانشمندان با ترکیب این تئوری به روشی برای تبدیل افکار به نوشته‌ها از طریق امواج و سیگنال‌های مغز و تبدیل آن به حرکاتی میان دکمه‌های کیبورد کرده اند.

ایده تایپ کردن از طریق ذهن توسط دانشمندان دانشگاه Stanford بررسی می‌شود. محققان این دانشگاه آزمایش‌هایی بر روی دسته ای از میمون ها انجام داده اند که در هر دقیقه ۱۲ کلمه را رونویسی می‌کردند.

Paul Nuyujukian، یکی از محققان این پروژه در رابطه با توضیح پروژه این‌گونه گفته است: تحقیقات نشان می‌دهد که رابطه‌ای میان این روند و انسان‌ها وجود دارد؛ این زمان یک دقیقه برای نوشتن یک مکالمه معنادار کافی است.

میمون‌های مورد آزمایش در این پروژه نتوانسته‌اند زبان انگلیسی یاد بگیرند ولی بر اساس تکرار و تمرین توانسته‌اند کلمات یکسان را از طریق سیگنال‌های مغزی دنبال کنند.

در این پروژه سیگنال های مغزی توسط یک دسته الکترود که در سر میمون‌ها کار گذاشته شده است خوانده می شوند و حرکت مغز آن ها به مجموعه ای از حروف و در نهایت جمله ها تبدیل می شوند. در این سیستم کنترل مغز و دنبال کردن کلمات مانند حرکت ماوس در کامپیوتر عمل می کند.

در این سیستم کلمات به‌صورت تک‌تک و با حرکت مغز انتخاب می شوند و هم چنین در این سیستم نوعی اصلاح‌گر نیز وجود دارد که خطاهای احتمالی را تصحیح می‌کند.

سیستم انتخاب کلمات از طریق سیگنال های مغزی در صورت عملی شدن کمک بزرگی به جامعه معلولین کرده است. این سیستم براساس حرکات مغز کار می کند که این موضوع خود حسن بزرگی است چون بسیاری از افراد بر روی حرکت چشم و سر خود کنترل کافی را ندارند.

این تئوری پیشینه بسیار طولانی دارد و حتی شیوه های دیگری از بیان قضیه میمون نامتناهی در رساله‌هایی از ارسطو، بلز پاسکال و جاناتان سوییفت وجود دارد.

در نهایت آزمایش‌های انجام‌شده میمون‌ها موفق به نوشتن یک رمان کامل نشده‌اند و چنین نتیجه ای بسیار طبیعی است ولی محققان این پروژه بر این باورند که این تکنولوژی به افرادی با محدودیت‌های صحبتی و حرکتی بسیار کمک خواهد کرد.