ثبت رکوردی جدید برای بازده گرمای خورشیدی

به گزارش کلیک، دانشمندان دانشگاه ملی استرالیا، رکوردی جهانی را در مورد بازده دیش‌های انرژی گرمایی خورشیدی که برای ایستگاه‌های توان، تولید بخار می‌کنند، ثبت کرده‌اند.

این گروه موفق شدند تا اتلاف انرژی را به نصف برسانند و به یک تبدیل ۹۷ درصدی انرژی نوری خورشید به بخار برسند. این کار از طریق یک گیرنده جدید برای یک دیش متمرکز کننده خورشیدی صورت می‌گیرد. این موفقیت، توانسته است با حدود ۷% بر سامانه‌های تجاری فعلی فائق بیاید.

جان پای، عضو بخش پژوهش‌های دانشکده مهندسی دانشگاه ملی استرالیا اذعان داشت: وقتی مدل کامپیوتری ما اعلام کرد که بازدهی که طراحی کرده‌ایم می‌تواند دست‌یافتنی باشد، ما گمان کردیم که این میزان به شکل هشدارآمیزی بالاست. با این حال، پس از ساخت و آزمایش این مدل، با اطمینان خوبی می‌شد گفت که عملکرد سامانه شگفت‌انگیز بود.

این گروه از دانشگاه ملی استرالیا پیشتر دارای علاقه‌مندی‌های تجاری در زمینه سامانه‌های گرمایی خورشیدی بوده‌ است.

جان پای این‌ چنین ادامه داد که: در حال حاضر ما به طور جدی در حال مکالمه با شرکتی هستیم که خواستار استفاده از گیرنده جدید ما در برخی کاربردهای وسیع در محل معادن است تا بتواند گرما و توان مورد نیاز این کارگاه را تامین کند.

طراحی این دیش در همایش SolarPACES ارائه شده‌ است. سامانه‌های انرژی گرمایی خورشید جهت متمرکز کردن نور خورشید و تولید بخار، از بازتابنده استفاده می‌کنند که می‌توانند توربین‌های ایستگاه توان مرسوم را به حرکت درآورند.

این سامانه می‌تواند با سامانه‌های ذخیره‌سازی گرما ترکیب شده و قادر است تا توان لازم را در صورت نیاز با قیمتی بسیار پایین‌تر از انرژی خورشیدی تولید شده از پنل‌های فتوولتاییک که باید بر روی باتری ذخیره شود، تامین کند.

پای در این باره گفت: این طراحی جدید می‌تواند منجر به کاهش ۱۰درصدی در قیمت انرژی الکتریکی حاصل از گرمای خورشید شود. هدف این گروه این است تا به انرژی الکتریکی با قیمت ۱۲ سنت برای هر کیلو وات ساعت برسند.

متمرکزکننده‌ای که دانشگاه ملی استرالیا به آن دست یافته است، بزرگ‌ترین متمرکزکننده دنیا در نوع خود است که ۵۰۰متر مربع مساحت دارد. این متمرکزکننده، توان خورشیدی معادل با ۲۱۰۰ خورشید را درون یک گیرنده متمرکز می‌کند که آب از داخل آن پمپ شده و تا ۵۰۰ درجه سیلسیوس گرم می‌شود.

طراحی جدید این گیرنده، نوعی گودال است که شبیه یک کلاه به نظر می‌رسد با یک ورودی باریک و بدنه عریض. آبه در اطراف این گیرنده به صورت مارپیچی از انتهای بدنه به بالای کلاه انتقال می‌یابد.